Vreemd verbonden

Vier vreemde eenden zitten er in de bijt van mijn familie. Vier familieleden die genetisch niet verwant zijn aan de rest. Dat geeft niet, ze horen er alle vier al jaren gewoon bij. Maar zojuist doe ik een wonderlijke ontdekking. Een heel wonderlijke. Zelf ben ik één van die vier. Ik weet al mijn hele leven dat ik geboren ben op opa’s verjaardag, al kan ik mij de man zelf niet meer herinneren. De vader van mijn vader overleed voordat mijn herinneringen zich onlosmakelijk in mijn geheugen nestelden. Ook toen mijn nieuwe neef op zijn veertiende onze familie binnenstapte, was hij meteen verbonden met ons gezin: hij deelde zijn verjaardag met mijn moeder.

Zes jaar geleden werd er een nieuw achterneefje geboren. Zijn verjaardag zal mij nooit ontschieten: het is die van mijn enige, geadopteerde, zus. En nu, terwijl ik bezig ben de spullen van mijn moeder op te ruimen, vind ik een heel oud verjaardagsalbum van mijn oma, waarin ze keurig alle namen noteerde. Ik herken er veel, maar ook genoeg namen zeggen me niets. Dan zie ik er ineens een die ik wel zeker herken: mijn overgrootmoeder, de oma van mijn moeder. Geboren op dezelfde dag van het jaar als mijn zoon, de vierde in de rij van de niet-bloedverwanten. Alle anderen in mijn familie hebben unieke geboortedagen. Alleen wij vieren zijn niet alleen door het lot en door de rechter, maar ook nog eens door onze geboortedagen verbonden aan deze familie.